"Elektromuzyka"

Dla wszystkich futurystów, nawet tych, co nie są tego świadomi

Elektryczność dreszczem burzy mą jaźń

Wat i Busoni ekstatycznie chłoną w myśli elektromuzykę

Nadzieja na teraźniejszość

Nadzieja na przyszłość

Dziś szczęściem ogarnęliby planetę zieleni i błękitu

Gdy samochód aerodynamiczny sunie swą bryłą po asfalcie

W kurzu i pyle

Marinetii szkicowałby piórem "modern world"

Sant'Elia komponowałby architekturę wśród fal niewidzialnych elektromuzyki

Dziś szczęściem ogarnęliby planetę zieleni i błękitu

Lecz zaznaczyli sobą praokres nowoczesności

A ich narodziny zakwitły jakże zbyt wcześnie.

"Kontemplacja"

Jakby zduszony w czterech ścinach i suficie

Wyglądam przez fakturę szkła na melancholii niebo

Dziwnością stają mi się drzewa i trawa

Muzyka techniki i poezji przepływa strumieniem lekkim przez uszy i umysł

Błysk oczu duszy jaśnieje gdzieś w dalekim nieznanym

Dym cygara mąci ciemność pokoju

Jakby zduszony w czterech ścianach i suficie.

"Manowce"

W czarnym punkcie tkwię ze światem

W czarnym punkcie pięści i sprzęt wymierzają razy nie-ofiarom

W czarnym punkcie świat nadgryza resztki nie-ludzkości

W czarnym punkcie leżę obolały wrażliwością

W czarnym punkcie nie-kocham siebie i ciebie

A morały pozostaną nasieniem nijakości.

"Kopalnia"

W mieście na Oberschlesien

Gdzie przestworza boskie wyznaczają siarka i węgiel

Zagościło we mnie srebro

Wydarty siłą kruszec brodzi w morzu pamięci mej

Chodniki składają się w spokój dla nas

By tam w bieg się zaprowadzić niczym po polach Amanu i Hiperborei

Zimno surowe w chodnikach bije po powłokach

Lecz w ciepło się obraca

Gdy dotyk spotka się z prawieczną skałą

Pozostanę w chłodzie niczym wędrowiec z północnych szlaków

A nowa pasja wrasta swymi korzeniami w miłość mą.

"Hiperborea"

Dla "Mieczy naszych przodków" Wojnara

Na skale zagubiony

Konsumuję żywotne pokarmy

Solna ciecz drąży zapalczywie klify

Z nieba szara chmura chłodu zabiera statek duszy

I odbija się w falach niepokoju

Ku południu Ikara i Dedala wzywam

Ponieście mnie w północne zimno

Zatońcie ze mną w hiperborejskich wzgórzach

Niech słońce południa stopi się w tak dalekim horyzoncie

Niech aura zimy odzieje nas w ciepło

W srebrnym nieboskłonie ukrywam wszelką nadzieję.

P.S. Dla "Mieczy naszych przodków" Wojnara, choć tekst utworu jest zupełnie o czymś innym niż "Hiperborea". Muzyka z "Mieczy naszych przodków" od razu mi się skojarzyła z tym dalekim krajem północy, który nigdy nie został odkryty. A może jednak...

"Dawne czasy"

Dla M.T.

W pragnieniu zachłysnąłem się oddechem

Niewidzialnej twej powłoki

Tęsknota pieprzem posypuje przyjaźń

Pustynią staje się obraz nasz

A ja czekam na zakrzywienie czasoprzestrzeni

Utoruje ścieżkę do paradyjskich czasów.

"Wschód"

Na dzikim wschodzie

Kwiat więdnie rozkwitająco

Huk pistoletów płaszczy się przed nami

Noże tańczą w krwiożerczym transie

Kibice Platona i Pele sprzedają zbiorczo ciosy

W Grecji, Turcji, Serbii, Albanii

Opętują nas wojenne okrzyki

I spójrz w me oblicze, wschodni watażko

Bo w nim wizja konsekwencji.