Góry dźwięków prężą się na dalmatyńskim wybrzeżu
Niewinną winą syntbrzmienia chory jestem
Na błogosławioną synestezję
Dłoniami spoconymi dotykamy nocnego nieba gorącego
Lecimy przez bałkańskie miasta na skrzydłach melodii
Uderzył nas laser, uderzył nas stroboskop
Świateł barwy toczą się w kalejdoskop
A to wszystko wraca jak wiosna topiąca surowość zimy.
Dla "Another Reality" Karla Bartosa
Głosy schizofreniczne wypłynęły w rejs
Tłoczą do żył mych kokainę i marihuanę
Haszysz i amfetaminę
Tabaka odgarnęła rzeczywistość
Na pełnym morzu spokój układa do snu twardego stymulanty i depresanty.
Pragnienie miłości odbija się szaro w lustrze
Zblakły lata, które przeminęły
Tak dawno temu, tak jakby wczoraj
Mur nieprzebity godzi w tors i w plecy
Każdy bóg zmiażdżył powroty
Pragnienie miłości porzucone na ulicach mego życia
Niczym ogryzek okraszony zgnilizną
Klęczę przed tronem niewoli
Dwie wizje w ekranie mego życia
Wolność samotności i niewola kobiecego uczucia ciepła.
Dla "Lost Horizon" VNV Nation
Horyzont optymistycznie słania się ku snu
Złota jasność przytuliła mnie
Niczym zagubione i zmartwione dziecię do matczynego serca
Moja dusza gra
Słońce promieniami słodkimi rozbiło myśl piekielną
Słońce odsunęło swą niewidzialną dłonią deszcze i szarą bylejakość
Czy po śnie ostatecznym ujrzę zalety i idee
Jakich nie ujrzało oko na trzeciej planecie?
Dla "Quichotte Part I" Tangerine Dream
Zachłysnąłem się światłem
Czerń chłodna prysnęła na atomy
Ja miarą godzin kroczę po łanach pól niebiańskich
Czerń chłodna skleciła się niczym tipi
Demontujmy ją
Rozpoczynajmy ją
Światło nanosekundami w bieg się porwało
Wróci po wsze czasy
Będzie podróżować po wsze czasy.
Dla "Vast Emptiness" i "The New Reunion" Laser Dance
Tańczymy walca wśród świateł gwiazd
Przebijamy się w kosmiczną bezdenność
Pragnienie koi pajęczyny myśli zniewolonych
Uciekamy w las podmokły
By przeminęły w niepokoju mroku światła nasze
I naszą obecnością powrócimy do szarego przebłysku jutrzenki
By kierat żywotów nieobliczalny sterował naszą produkcją.
W opływowy kształt przybrała się zimna stal
Kusi swym wdziękiem zabójcy
Gdy stal ucieczki dokona ze swego schronienia
Lęk w okruchy najmarniejsze się przeobraża
Niczym wiosenne zawiązki liści w letnią radość.
