"Piekło zwane Ziemią"

Sam pośrodku zatrutego piekła zwanego Ziemią

Spływa na mnie ołowiany deszcz

Siłą swojej woli chce mnie obmyć

Lecz jego ciężar dźwigam na chorej duszy

Co to za uczucie dwulicowe

Które tak szybko przeobraża radość w rozpacz.

"Na końcu drogi"

Dla Emanuele Congeddu - Fable Of Love (Araya Remix)

Oto nasze ostatnie pożegnanie

Wiatr chwyci nasze słowa i zaprowadzi do kraju niepamięci

Lichy kamień polny nie wspomni o szczęściu ukształtowanym w nas

Gdy armageddon zawieje piekielną wichurą nad ludzkimi światami

Kto powie o tym, że dzień obdarował nas miłością

A noc wyrwała ją jakby chwast...

"Art"

Może i to rzekł ki człek

Że poeta maluje słowem

Wieczności przekazuje jakiekolwiek piękno

Na płótnie zwanym papierem

A jakiekolwiek piękno tkwi w nas i my nim jesteśmy wraz z florą i fauną.

"Letnie saudade w Głuszynie"

Dla A.R.D.I - Eternity

Pośród jabłoni kolorami eksplodujących

Bieżymy w stronę tej złotej gwiazdy

Dzięki której kwitnie życie na mojej i twojej planecie

Otoczeni jesteśmy marzeniem utopijnym

A to marzenie to lasy, pola i czysty dach błękitu

Gwiazda ucieka za linię horyzontu

Wieczór oczekuje niedaleko, czas na melancholijny sen szczęśliwy.

Bagno wszystkiego zła

Czymże jest cieszyć się z cierpienia bliźniego

To siła budująca dla demona przewrotnego

To smutek skryty za rachityczną, spróchniałą maską szczęścia

To umysł wypełniony po brzegi żalem niczym puchar z winem

To schizofrenia wojująca z jasnością naszej koegzystencji

To smog, zakrywający słońce władające nami

To ja, który sukcesywnie zatapia się w bagnie wszystkiego zła

Bo homo homini lupus est.

"Halucynacje i zmysły"

Dla VNV Nation - Radius²

Wśród nieboskłonu, co odbija piekielną pustkę kosmosu

Cyklony tańczą okręgami i porywają

Umysły skażone bezcnotliwością

Ja biegnę po palącej ziemi

Wzbijam się niczym ptaki pędzące z północy na południe podczas jesiennej pory

Gwiezdne szlaki przyspieszają wraz z syntezatorowymi dźwiękami

Tak, to było moje widzenie

Natchnione widzenie.

"My, poeci wyklęci(królestwo nihilizmu)"

My, poeci wyklęci

Finał życia rozgrywamy na szubienicach

Szukamy we dnie i nocy modlitwy pocieszenia

Kroczymy z diabłami w czarne portale

Zakrywamy subkulturami pęknięte ścieżki naszych istnień

Utrwalamy skamieniałe serca

Które spoczywają wiecznie w wodzie pełnej krwi naszych dusz.