Czy na końcu moich dni
Gdzie stanę przed rozstajem dróg nieznanego
Czy moja jaźń odpłynie z lekkością jesiennego liścia
Do raju, gdzie spotykają się wszystkie mitologie
Czy wsiąknie w ludzkość, krocząc dalej po świecie miłości i zbrodni
Czy spotkają się Bóg i Budda
Dając mi dar pobytu w Niebie i na Ziemi...
Dla Mike Sanders - Amenbo(O.B.M. Notion Remix)
Serce me rozbite leży na bruku
Pożerane przez mordercę zwanego czasem
W labiryncie życia podążam za twoim ogniem
Lecz znów trafiam na ścianę milczącą obojętnością
Gdzie jesteś, iskro sensu mego istnienia?
Czy przetrwam na wzburzonym morzu wraz z towarzyszką podróży?
Czy zniknę cichutko bez spełnionych marzeń?
Dla "Hidden Dreams" Martina Libsena
Leśne wzgórza
Gdzie jasność słońca przytula promieniami drzewa i wąwozy
Gdzie chłód leśnego strumyka zdaje się dotykać niebiańskiej granicy
W ofierze składam miłość
Przebijającą krajobrazy doczesności
Roznoszącą w pył zmierzłe troski kosmosu
Trwającej w czystej glorii do końca nieskończoności i wieczności
Lecz wśród bezdroży marazmu i gniewu tłumionego gniewem znajdziesz mnie
A ty powiesz te dwa słowa
I fikcją stanie się ból życia bez miłości.
Ty jesteś księżycem w pełni
Co prowadzi przez noc zatrutą mrokiem
Twoi przyjaciele łamią na pół ze mną
Wielkie i małe radości, wielkie i małe rozpacze
Lecz kiedy ty odlecisz na drugą stronę
Nadejdzie pustka moich dni
Bo bastion runie w dół
Bo przygnębienie zasieje smutne kwiaty
Których nikt nigdy nie zbierze.
Sam pośrodku zatrutego piekła zwanego Ziemią
Spływa na mnie ołowiany deszcz
Siłą swojej woli chce mnie obmyć
Lecz jego ciężar dźwigam na chorej duszy
Co to za uczucie dwulicowe
Które tak szybko przeobraża radość w rozpacz.
Dla Emanuele Congeddu - Fable Of Love (Araya Remix)
Oto nasze ostatnie pożegnanie
Wiatr chwyci nasze słowa i zaprowadzi do kraju niepamięci
Lichy kamień polny nie wspomni o szczęściu ukształtowanym w nas
Gdy armageddon zawieje piekielną wichurą nad ludzkimi światami
Kto powie o tym, że dzień obdarował nas miłością
A noc wyrwała ją jakby chwast...
Może i to rzekł ki człek
Że poeta maluje słowem
Wieczności przekazuje jakiekolwiek piękno
Na płótnie zwanym papierem
A jakiekolwiek piękno tkwi w nas i my nim jesteśmy wraz z florą i fauną.
