Pragnienie miłości odbija się szaro w lustrze
Zblakły lata, które przeminęły
Tak dawno temu, tak jakby wczoraj
Mur nieprzebity godzi w tors i w plecy
Każdy bóg zmiażdżył powroty
Pragnienie miłości porzucone na ulicach mego życia
Niczym ogryzek okraszony zgnilizną
Klęczę przed tronem niewoli
Dwie wizje w ekranie mego życia
Wolność samotności i niewola kobiecego uczucia ciepła.
Dla "Lost Horizon" VNV Nation
Horyzont optymistycznie słania się ku snu
Złota jasność przytuliła mnie
Niczym zagubione i zmartwione dziecię do matczynego serca
Moja dusza gra
Słońce promieniami słodkimi rozbiło myśl piekielną
Słońce odsunęło swą niewidzialną dłonią deszcze i szarą bylejakość
Czy po śnie ostatecznym ujrzę zalety i idee
Jakich nie ujrzało oko na trzeciej planecie?
Dla "Quichotte Part I" Tangerine Dream
Zachłysnąłem się światłem
Czerń chłodna prysnęła na atomy
Ja miarą godzin kroczę po łanach pól niebiańskich
Czerń chłodna skleciła się niczym tipi
Demontujmy ją
Rozpoczynajmy ją
Światło nanosekundami w bieg się porwało
Wróci po wsze czasy
Będzie podróżować po wsze czasy.
Dla "Vast Emptiness" i "The New Reunion" Laser Dance
Tańczymy walca wśród świateł gwiazd
Przebijamy się w kosmiczną bezdenność
Pragnienie koi pajęczyny myśli zniewolonych
Uciekamy w las podmokły
By przeminęły w niepokoju mroku światła nasze
I naszą obecnością powrócimy do szarego przebłysku jutrzenki
By kierat żywotów nieobliczalny sterował naszą produkcją.
W opływowy kształt przybrała się zimna stal
Kusi swym wdziękiem zabójcy
Gdy stal ucieczki dokona ze swego schronienia
Lęk w okruchy najmarniejsze się przeobraża
Niczym wiosenne zawiązki liści w letnią radość.
Sędziwe lata już na was ciążą
Wasze skały rysują spontaniczne piękno
Świętokrzyska woda źródlana łagodzi przywary duszy
Lecz kultura ludu inna
Wzrokiem oblewam najdalsze horyzonty
Niczym na tatrzańskich turniach
Choć ziemia skalana wszelkościami
Budzicie eksplozją mego ciała zachwyt
Ze Świętego Krzyża, Szczytniaka i Łysicy dostrzegłem koniec świata
Tam końca wędrówki zazna skamieniały niczym słup soli pielgrzym
Co nas czeka za horyzontami?
Dla wszystkich futurystów, nawet tych, co nie są tego świadomi
Elektryczność dreszczem burzy mą jaźń
Wat i Busoni ekstatycznie chłoną w myśli elektromuzykę
Nadzieja na teraźniejszość
Nadzieja na przyszłość
Dziś szczęściem ogarnęliby planetę zieleni i błękitu
Gdy samochód aerodynamiczny sunie swą bryłą po asfalcie
W kurzu i pyle
Marinetii szkicowałby piórem "modern world"
Sant'Elia komponowałby architekturę wśród fal niewidzialnych elektromuzyki
Dziś szczęściem ogarnęliby planetę zieleni i błękitu
Lecz zaznaczyli sobą praokres nowoczesności
A ich narodziny zakwitły jakże zbyt wcześnie.
