Po raz drugi dla Mike Sanders - Amenbo(O.B.M. Notion Remix), a także dla "You May Love" Simon'a O'Shine'a feat. Eskova
Smak miłości niknie wśród ciemnego gąszczu pragnień
Jestem teraz na pustkowiu zimnym i opustoszałym przez łzy bólu i smutku
Jestem wśród mas, lekceważące egzystencjalną słabość
Które ślepo brną torem do przepaści, którą nawykliśmy nazywać śmiercią
Wtłoczyli nas do maszyny kolektywu
A ja się nie skryję w bunkrze
W niebie zwanym indywidualizmem.
Choć brodzę w pozornie czarnym
Nie zaniesiecie mnie do pozornie białego
Moja pasja moim sojusznikiem
Kłamcy rzeczywistości niech dalej na przekór peregrynują wśród masek
Które kryją szarą nicość
Niech dalej obalają mnie swoim systemem
A ja?
Sami dobrze wiecie...
Czy na końcu moich dni
Gdzie stanę przed rozstajem dróg nieznanego
Czy moja jaźń odpłynie z lekkością jesiennego liścia
Do raju, gdzie spotykają się wszystkie mitologie
Czy wsiąknie w ludzkość, krocząc dalej po świecie miłości i zbrodni
Czy spotkają się Bóg i Budda
Dając mi dar pobytu w Niebie i na Ziemi...
Dla Mike Sanders - Amenbo(O.B.M. Notion Remix)
Serce me rozbite leży na bruku
Pożerane przez mordercę zwanego czasem
W labiryncie życia podążam za twoim ogniem
Lecz znów trafiam na ścianę milczącą obojętnością
Gdzie jesteś, iskro sensu mego istnienia?
Czy przetrwam na wzburzonym morzu wraz z towarzyszką podróży?
Czy zniknę cichutko bez spełnionych marzeń?
Dla "Hidden Dreams" Martina Libsena
Leśne wzgórza
Gdzie jasność słońca przytula promieniami drzewa i wąwozy
Gdzie chłód leśnego strumyka zdaje się dotykać niebiańskiej granicy
W ofierze składam miłość
Przebijającą krajobrazy doczesności
Roznoszącą w pył zmierzłe troski kosmosu
Trwającej w czystej glorii do końca nieskończoności i wieczności
Lecz wśród bezdroży marazmu i gniewu tłumionego gniewem znajdziesz mnie
A ty powiesz te dwa słowa
I fikcją stanie się ból życia bez miłości.
Ty jesteś księżycem w pełni
Co prowadzi przez noc zatrutą mrokiem
Twoi przyjaciele łamią na pół ze mną
Wielkie i małe radości, wielkie i małe rozpacze
Lecz kiedy ty odlecisz na drugą stronę
Nadejdzie pustka moich dni
Bo bastion runie w dół
Bo przygnębienie zasieje smutne kwiaty
Których nikt nigdy nie zbierze.
Sam pośrodku zatrutego piekła zwanego Ziemią
Spływa na mnie ołowiany deszcz
Siłą swojej woli chce mnie obmyć
Lecz jego ciężar dźwigam na chorej duszy
Co to za uczucie dwulicowe
Które tak szybko przeobraża radość w rozpacz.
