"Kara od Absolutu"

Człowiek umarł za życia

W sidłach rozlanej krwi w czaszce uwięziony

Czy to boska kara, że umarł za życia?

Linia żywotu zerwana, to czas dośmiertnej wegetacji

I co mu Absolut szykuje?

Mroźne piekło, śródziemnomorskie niebo czy pusty czyściec?

"O jeden dzień dłużej niż wieczność"

O jeden dzień dłużej niż wieczność chcę mieszkać w ogrodzie zwanym Miłością

Jeść pomarańcze, zakwitające namiętnością

Zerwać jabłka z jabłoni, która promienieje dniem szczęścia przebijającym smutki żywotów ludzkich

Gdzie rosa na trawie głosi słowa ciepła

Gdzie w słaby, nonsensowny proszek obracają się skały bezuczuciowe

Tam spotkam tą, której nigdy nie spotkałem.

"Wybrzeża tego świata"

Na wybrzeżach tego świata nie ma bliskiego mi portu

Lata piękna minęły i chorobą duszy się stały

Nie ucieknę od tego, w czym los każe mi trwać

A nie wiem, w czym trwam

Czy na wybrzeżach tego świata są plaże

Gdzie morze wyrzuca na brzeg jaśniejącą nadzieję

Która myśli niepokoju wymaże nowym sensem bytu.

"Syntezatorowa miłość(dla tej, której nigdy nie spotkałem II)"

Dla "Romancing the Stone" State of the Union

W bieli ujrzałem blask twego smutku oczu

W czerni urzekła mnie radość twej twarzy

Reguluję pierwszy filtr - miłość gromi zło(czymkolwiek by było)

Modeluję brzmienie drugim filtrem - wyrzucam spalone słowa frustracji

Trzeci filtr dołącza się do budowy dźwięku - nie ma murów, nie ma błyskawic złości

To wszystko dla tej, której nigdy nie spotkałem.

"Zbrodnia tęsknoczasu"

Dla "Someone Like You" Ram & Susana

Zachmurzone niebo burzy gromadzi się nad moją krainą

A słońce, które je rozgrzebuje swymi palcami-promieniami - to ty

Twoje ciepło trawi me myśli popękane przez tęsknoczas

A to tylko iluzja snu

Tęsknoczas pożera mnie znów.

"Industria"

Dla "Roter Schnee" Feindfluga

Duch maszyny, duch komina, duch szybu

Wzlatuje w niebiosa ku swej chwale zwycięzcy

Pokonał wody, zwyciężył lasy, podeptał parki i skwery

W wojnie straszliwej i przenikającej

Jam obłożony mieszanką emocji

Nie dane mi wiedzieć

Czy to ideał piękna

Czy to zemsta przyrody...

"Chcę powitać nową erę"

Dla L.

W niezmierzonych wieżach bloków cię spotkałem

Róża i jaśmin goreją ponad twym ciałem ukrytym w wysokościowcu

Myślami tworzę swoją rzeczywistość

Gdzie miłość żyje, krusząc destrukcję czasu

W tej miłości jestem ja

W tej miłości jesteś ty

Dotyk jej przebudzi egzekucję cichej rozpaczy, która we mnie trwa

My nadzieją się nakarmimy

A wieczność stanie się możliwa.